Πανελλήνιες 2011 Λατινικά: Θέματα-Απαντήσεις

Πανελλήνιες 2011 Λατινικά: Θέματα-Απαντήσεις

Με τα Λατινικά Θεωρητικής Κατεύθυνσης συνεχίστηκαν οι Πανελλαδικές 2011. Διαβάστε θέματα και απαντήσεις-λύσεις στα Λατινικά στις Πανελλήνιες 2011.

Κλιμακούμενης δυσκολίας ήταν τα θέματα Λατινικών Θετικής Κατεύθυνσης στις Πανελλήνιες 2011.

Οι Πανελλήνιες 2011 συνεχίστηκαν με τους υποψήφιους να εξετάζονται σε μαθήματα Κατεύθυνσης:

Χημεία Θετικής Κατεύθυνσης
Λατινικά Θεωρητικής Κατεύθυνσης
Ηλεκτρολογία Τεχνολογικής Κατεύθυνσης
Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον Τεχνολογικής Κατεύθυνσης

Διαβάστε τα θέματα Λατινικών Κατεύθυνσης στις Πανελλήνιες 2011:

Λατινικά Θεωρητικής Κατεύθυνσης – Πανελλήνιες 2011

Α1. Να μεταφράσετε στο τετράδιό σας τα παρακάτω αποσπάσματα:
Et si habet Asia suspicionem quandam luxuriae, Murenam laudare debemus, quod Asiam vidit sed in Asia continenter vixit. Quam ob rem accusatores non Asiae nomen Murenae obiecerunt, ex qua laus familiae, memoria generi, honos et gloria nomini constituta est, sed aliquod flagitium ac dedecus aut in Asia susceptum aut ex Asia deportatum.
……………………………………………………………………………………………………………………………
Porcia, Bruti uxor, cum viri sui consilium de interficiendo Caesare cognovisset, cultellum tonsorium quasi unguium resecandorum causa poposcit eoque velut forte elapso se vulneravit. Clamore deinde ancillarum in cubiculum vocatus Brutus ad eam obiurgandam venit quod tonsoris praeripuisset officium. Cui secreto Porcia «non est hoc» inquit «temerarium factum meum, sed certissimum indicium amoris mei erga te tale consilium molientem…».
Μονάδες 40
Παρατηρήσεις
Β1. Nα γράψετε τους τύπους που ζητούνται για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις:
suspicionem : την κλητική ενικού
quandam : την αιτιατική ενικού στο ουδέτερο γένος
continenter : τον συγκριτικό βαθμό του επιρρήματος
rem : τη δοτική πληθυντικού
laus : τη γενική ενικού
generi : την αιτιατική ενικού
aliquod : τη γενική ενικού στο ίδιο γένος
dedecus : την αφαιρετική ενικού
viri : τη γενική πληθυντικού
cultellum : την ίδια πτώση στον άλλο αριθμό
eoque : την ονομαστική πληθυντικού στο θηλυκό γένος
tonsoris : τη δοτική πληθυντικού
hoc : την ίδια πτώση στον άλλο αριθμό στο ίδιο γένος
certissimum : την αφαιρετική ενικού του συγκριτικού βαθμού στο ίδιο γένος
tale : τη γενική πληθυντικού στο ίδιο γένος
Μονάδες 15
Β2. Nα γράψετε τους τύπους που ζητούνται για καθέναν από τους παρακάτω ρηματικούς τύπους:
laudare : το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο του
ενεστώτα της υποτακτικής στην ίδια φωνή
vidit : το απαρέμφατο του μέλλοντα στην
παθητική φωνή
vixit : την αφαιρετική του σουπίνου
obiecerunt : το δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο
του παρατατικού της υποτακτικής στην ίδια φωνή
constituta est : το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο του
ενεστώτα της οριστικής στην ίδια φωνή
interficiendo : το δεύτερο ενικό πρόσωπο του
ενεστώτα της προστακτικής στην ενεργητική φωνή
cognovisset : το τρίτο ενικό πρόσωπο του
μέλλοντα της υποτακτικής στην
ίδια φωνή (να ληφθεί υπόψη το
υποκείμενο)
resecandorum : το πρώτο ενικό πρόσωπο του
συντελεσμένου μέλλοντα της
οριστικής στην ενεργητική φωνή
poposcit : τη μετοχή ενεστώτα στην ονομαστική
ενικού
elapso : τη γενική του γερουνδίου
obiurgandam : το δεύτερο ενικό πρόσωπο του
παρακειμένου της οριστικής στην
ενεργητική φωνή
venit : το τρίτο ενικό πρόσωπο του
παρατατικού της οριστικής στην
ενεργητική περιφραστική συζυγία
(να ληφθεί υπόψη το υποκείμενο)
praeripuisset : το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο του
ενεστώτα της οριστικής στην ενεργητική φωνή
est : το δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο του
μέλλοντα της προστακτικής
molientem : το απαρέμφατο ενεστώτα
Μονάδες 15
Γ1α. «quod Asiam vidit»: να αναγνωρίσετε το είδος της πρότασης (μονάδα 1), να δηλώσετε τη συντακτική της λειτουργία (μονάδα 1) και να δικαιολογήσετε την έγκλιση εκφοράς της (μονάδα 1).
Μονάδες 3
Γ1β. «Murenam laudare debemus»: να αντικαταστήσετε το debeo+απαρέμφατο από τον αντίστοιχο τύπο της παθητικής περιφραστικής συζυγίας. Να δηλώσετε και το ποιητικό αίτιο.
Μονάδες 6
Γ1γ. «cum viri sui consilium de interficiendo Caesare cognovisset»: να μετατρέψετε την πρόταση σε μετοχική με αφαιρετική απόλυτη.
Μονάδες 6
Γ2α. Να γίνει πλήρης συντακτική αναγνώριση των παρακάτω λέξεων:
luxuriae, Murenae, nomini, uxor, tonsorium, secreto
Μονάδες 6
Γ2β. «Clamore deinde ancillarum in cubiculum vocatus Brutus ad eam obiurgandam venit quod tonsoris praeripuisset officium»: να εξαρτηθεί από τη φράση «Aliquis dicit».
Μονάδες 4
Γ2γ. «cultellum tonsorium quasi unguium resecandorum causa poposcit»: να αντικαταστήσετε με τελική πρόταση (μονάδες 3) και με σουπίνο (μονάδες 2) τον προσδιορισμό του σκοπού που υπογραμμίζεται.
Μονάδες 5

Δείτε αναλυτικά τα θέματα Λατινικών Θεωρητικής Κατεύθυνσης στις Πανελλήνιες 2011 κάνοντας κλικ εδώ.

Δείτε τις απαντήσεις-λύσεις Λατινικών στις Πανελλήνιες 2011 κάνοντας κλικ εδώ (Φροντιστήριο Νέον), εδώ (Μεθοδικό) και εδώ (Keystone).

Μέχρι σήμερα τα θέματα έχουν χαρακτηριστεί ως θέματα για καλά διαβασμένους μαθητές με δύσκολο το άριστα. Διαβάστε παρακάτω τις πρώτες εκτιμήσεις για Βάσεις 2011.

Διαβάστε θέματα-λύσεις των Πανελληνίων 2011 σε όλα τα μαθήματα και εκτιμήσεις για Βάσεις 2011.

4 Σχόλια

  1. Η απάντηση του ΜΕΘΟΔΙΚΟΥ στο θέμα Γ.2.Β των λατινικών είναι κατάφωρα λανθασμένη… Είναι άξιο απορίας που όχι μόνο διδάσκονται τέτοια πράγματα, και μάλιστα από φροντιστές μεγάλων μονάδων, αλλά κυρίως που δημοσιεύονται έτσι απερίσκεπτα και χωρίς καμιά έρευνα στα βασικά εγχειρίδια -συντακτικά και γραμματικές της λατινικής γλώσσας.

    Η σωστή απάντηση είναι προφανώς το praeripuisset, και επουδενί το praeripuerit! Από το ΝΕΟΝ οι άνθρωποι προσπάθησαν να ανταπαντήσουν, απ” ότι γίνεται κατανοητό, αλλά και πάλι η αιτιολόγησή τους είναι άσχετη. Γιατί δεν έχει σημασία, αν μετά από απαρέμφατο παρακειμένου βρίσκουμε υποτακτική παρακειμένου ή υπερσυντελίκου. Σημασία έχει μας παραθέσουν οι υπέρμαχοι της υποτ. παρακ. βιβλιογραφική παραπομπή που αναφέρει ρητά ότι υποτακτική υπερσυντελίκου του ευθέος λόγου έχει μεταφερθεί στον πλάγιο ως υποτ. παρακειμένου!

    Μα όσο και να ψάξουν δεν θα το βρουν… (Εξαιρείται πληθώρα σχολικών «βοηθημάτων», απο συγγραφείς της κακιάς ώρας!)

  2. Συμφωνώ απόλυτα με τον προηγούμενο ανώνυμο σχολιαστή. Όλοι οι έγκριτοι φιλόλογοι (ξένοι, όπως συνήθως, αλλά και ένας (1) – όσο μπορώ να ξέρω – Έλληνας) αναφέρουν ρητά ότι η υποτακτική παρατατικού και υπερσυντελίκου του ευθέος λόγου στις δευ/σες προτάσεις δεν μεταβάλλεται στον πλάγιο λόγο (E.C. WOODCOCK, A New Latin Syntax, 272,2· ΑΘ.ΓΙΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ, Συντακτικό της Λατινικής Γλώσσας, 394, ΙΙ). Αυτό είναι απόλυτα λογικό, γιατί οι δευ/σες αυτές προτάσεις εξαρτώνται από ιστορικό χρόνο (όπως στο κείμενό μας είναι το venit, που είναι ιστορικός παρακείμενος). Το ότι το ρήμα εξάρτησης που δόθηκε στην άσκηση είναι αρκτικού χρόνου (dicit) δεν επηρεάζει τον χρόνο του εξαρτημένου τώρα απαρεμφάτου venisse, που εξακολουθεί να βρίσκεται σε ιστορικό παρακείμενο και ρυθμίζει τον χρόνο της υποτακτικής (υπερσυντέλικο, φυσικά) της αιτιολογικής πρότασης.
    Σχετικά με το εξαρτημένο απαρέμφατο παρακειμένου ας δούμε τι λένε δύο ξένοι φιλόλογοι:
    1. CHARLES BENNETT, A Latin Grammar, 268, 2: «A dependent Perfect Infinitive is treated as an historical tense wherever, if resolved into an equivalent Indicative, it would be historical».
    2. ALLEN-GREENOUGH, New Latin Grammar, 585: «A subjunctive depending on a Perfect Infinitive is often in the Imperfect or Pluperfect, even if the verb of saying etc. is in a primary tense» [όπου το «often» σημαίνει το αυτονόητο, ότι δηλαδή αν το απαρέμφατο ανήκει σε κυρίως παρακείμενο, τότε στον μεν ευθύ λόγο θα είχαμε – για το προτερόχρονο – υποτακτική παρακειμένου (praeripuerit), στον δε πλάγιο λόγο θα είχαμε, ανάλογα με το ρήμα εξάρτησης, υποτακτική παρακειμένου (praeripuerit – εξάρτηση από αρκτικό χρόνο) ή υπερσυντελίκου (praeripuisset – εξάρτηση από ιστορικό χρόνο).
    Όμως η μοριοδότηση της άσκησης με 4 μονάδες δείχνει ότι οι εισηγητές της θεωρούσαν σωστό τον τύπο praeripuerit, ώστε να συμπληρωθεί ο αριθμός των 4 μονάδων – δηλ. τέσσερις μεταβολές από τον ευθύ στον πλάγιο λόγο: 1. vocatum, 2. Brutum, 3. venisse και 4. praeripuerit.
    Δεν είναι η πρώτη φορά (και φοβάμαι ότι δεν θα είναι ούτε η τελευταία) που οι εισηγητές των Λατινικών κάνουν χονδροειδή λάθη. Αν ανατρέξει κανείς στο παρελθόν, θα δει άφθονα τέτοια.

    Ζητώ συγγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα, αλλά βρήκα την αφορμή στη δίκαια αγανάκτηση του προλαλήσαντος (ή καλύτερα του προ-γράψαντος), για να εκθέσω τις απόψεις μου. Ελπίζω να μην κούρασα.

  3. Συμφωνω απολυτα με τους προηγουμενους. Το praeripuisset ειναι σωστο.Απόδειξη αποτελεί η ίδια η σχολική γραμματική Τζάρτζανου, όπου στη σελίδα 181 γράφει στη Σημείωση 1:»Δευτερεύουσα πρότααη που εκφέρεται με υποτακτική μπορεί να εξαρτάται και από απαρέμφατο ή μετοχή(ενεστώτα ή μέλλοντα) ή από σουπίνο γερούνδιο ή γερουνδιακό. Οι παραπάνω τύποι στην ακολουθία των χρόνων θεωρούνται ως χρόνοι αρκτικοί ή ιστορικοί, καθόσον και το ρήμα της προτάσεως στην οποία ανήκουν είναι χρόνου αρκτικού ή ιστορικού.» Σύμφωνα με το παραπάνω σχόλιο φαινομενικά οδηγούμαστε στο praeripuerit. Όμως, αν προσέξουμε τα παραπάνω ισχύουν μόνο για απαρέμφατο Ενεστώτα ή Μέλλοντα ενώ εμείς έχουμε απαρέμφατο Παρακειμένου(venisse)!!!Κατ’επέκταση, το praeripuisset μπορεί να θεωρηθεί ως σωστή απάντηση.
    Ειναι αδικο να παρουν σωστο μονο το praeripuerit.Οι φιλολογοι πρεπει να ξεσηκωθουν,πριν να ειναι αργα, για να αποκατασταθει το δικαιο κυριως για τους μαθητες που εβαλαν το σωστο χωρις να φανταστουν τι θα επακολουθουσε…

  4. ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ! ΟΣΟΙ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΓΡΑΠΤΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΑΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ…ΗΔΗ ΕΧΕΙ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΠΩΣ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΜΟΝΟ ΤΟ PRAERIPUERIT ΩΣ ΣΩΣΤΟ , ΕΝΩ ΤΟ ΔΕ PRAERIPUISSET(ΠΟΥ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝΕΤΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΑ,ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΞΑΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ) ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟ…ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΤΙ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΘΕΣΗ?

Γράψτε σχόλιο: